Agen -Pau

De twaalfde etappe van de Tour de France was een van de laatste etappes waarin de sprinters een kans hadden.  

De dertiende etappe ging over 165,3 kilometer van Agen naar Pau en zorgde voor spektakel.  Kort na de start vormde zich een kopgroep van 22 renners, onder wie Mathieu van der Poel, Frank van den Broek en Marijn van den Berg. De laatste renners van dit gezelschap werden na 110 kilometer weer ingerekend.

Een massasprint was onvermijdelijk. In de slotfase was er nog een flinke valpartij, maar de meeste sprinters wisten daar aan te ontsnappen. Philipsen hield Van Aert een wiellengte achter zich en boekte zijn tweede ritoverwinning in deze tour. 

 

Evaux-les-Bains - Le Lioran

De 11e etappe in de tour was een beetje bergachtig.  Ben Healy, Oier Lazkano en Richard Carapaz die zich op dit terrein altijd thuis voelen gingen dan ook in de aanval. Helemaal los van het peleton kwamen ze niet. 

Toen eenmaal de koplopers waren ingehaald ging Pogacar in de aanval in de hoop zijn voorsprong in het algemeen klassement verder uit te breiden. Vingegaard moest in eerste instantie passen en koos het wiel van Roglic, terwijl Evenepoel daarachter zijn eigen tempo reed. Zo ontspon zich een fraaie strijd tussen de vier favorieten voor de eindzege.

Op een gegeven moment leek het ook een gelopen koers voor Pogacar. Echter, Vingegaard toonde veerkracht of misschien beter gezegd enorme vechtlust en kwam tot bij Pogacar. Samen reden ze naar de finish waar Vingegaard in de sprint de sterkste bleek. 

 

Orléans - Saint-Amand-Montrond

Na een rustdag te hebben gehad, gingen de renners in de Tour de France van start in de 10e etappe. Een etappe die over 187,3 kilometer ging. Een vlakke route, dus kans voor de sprinters. Er gebeurde dan ook weinig in deze rit. 

 In de straten van Saint-Amand-Montrond zette Van der Poel Philipsen uitstekend af, waarna Philipsen het prima afmaakte en er met de winst van door ging. Voor het algemeen klassement veranderde er niets. Geletruidrager Tadej Pogacar heeft een halve minuut voorsprong op nummer twee Remco Evenepoel en ruim een minuut voorsprong op nummer drie Jonas Vingegaard.

 

Troyes - Troyes

Een etappe in de Tour de France, maar dan toch anders dan anders.  Deze etappe viel te omschrijven als een spectaculaire gravelrit. 

De negende etappe voerde het peloton over 199 kilometer van en naar Troyes. Onderweg kregen de renners 32,2 kilometer aan gravelwegen verdeeld over veertien stroken voor hun kiezen.

Al vroeg vormde zich een kopgroep van tien renners.  Even later spatte de kopgroep uiteen, vielen Pogacar, Evenepoel en Vingegaard weer terug naar het peloton en bleven vooraan acht renners over. Die bouwden hun voorsprong uit naar zo'n anderhalve minuut.

In de kopgroep sprong Stuyven op 11 kilometer van de finish weg. De Belg leek solo op weg naar de winst, maar werd in de finale toch nog bijgehaald. Vervolgens was Turgis de sterkste in de sprint van de kopgroep en boekte hij de grootste zege uit zijn carrière.

 

Semur-en-Auxois – Colombey-les-Deux-Églises

De achtste etappe voerde het peloton over 183,4 kilometer van Semur-en-Auxois naar Colombey-les-Deux-Eglises met onderweg enkele "kleine" beklimmingen. 

In de openingsfase sprong bolletjestruidrager Jonas Abrahamsen samen met enkele anderen weg uit het peloton en ging op jacht naar punten voor het bergklassement. Op de eerste klim kwam de Noor als eerste boven en daarna ging hij verrassend alleen verder. Deze solotoch hield hij tot 15 km tot finish vol. Een uitstekende prestatie, maar tegen een jagend peloton red je het alleen niet. 

De sprinters begonnen zich naar voren te werken en dan weet je het wel... Een massasprint was onvermijdelijk en daarin bleek Girmay de sterkste. ZIjn tweede etappe overwinning deze Tour. 

 

Nuits-Saint-Georges- Gevrey-Chambertin

De zevende etappe van de Tour de France was een tijdrit met een afstand van rond de 25 km. Kortom tijd voor de specialisten op de dit gebied.  Er waren dan ook kanshebbers genoeg. 

Het was natuurlijk lang wachten voor die van start moesten gaan... Het zijn nooit de spannendste etappes, want ja van de klok win je nooit. 

Victor Campenaerts zat lang in de hot seat, als de renner met de snelste tijd (29.44). Hij zei zelf dat hij tevreden zou zijn met een plek in de top 10. Missie geslaagd. 

Zoals verwacht werd het een strijd tussen de 'grote vier' van het klassement. Evenepoel begon als favoriet voor de dagzege en die status maakte hij waar. Pogacar eindigde op twaalf seconden als tweede. Roglic was de nummer drie met een achterstand van 34 seconden, terwijl tweevoudig Tour-winnaar Vingegaard vierde werd op 37 seconden.

 

Mâcon - Dijon

De zesde etappe van de Tour de France was er wederom eentje voor de sprinters. Het was wat dat betreft best wel een saaie etappe, op sommige momenten zelfs slaapverwekkend. 

Pas tegen het einde van de etappe kwam er wat vuur in. De sprinters werden naar voren gebrachten en dat betekent altijd hoge snelheden. In finishplaats Dijon leek Jasper Philipsen met de winst aan de haal te gaan. Aan de andere kant van de weg kwam Groenewegen plots opzetten. De Nederlander klopte de Belg, die even later gedeclasseerd werd vanwege een akkefietje met Wout van Aert. Biniam Girmay schoof op naar plek twee.

De ritzege betekende een zesde Tour de France etappe zege voor Groenewegen. Een mooie Nederlandse zege. 

 

Saint-Jean-de-Maurienne - Saint-Vulbas

Deze etappe  was volgens de papieren weer een kans voor de sprinters. Het peleton hield zich tijdens de hele etappe dan ook vrij rustig. Her en der even een ontsnapping maar ver kwam deze renners nooit.  De ploegen met de bekende sprinters hielden goed de touwtjes in  handen.  Dat bleef tot op het einde van de etappe. 

De sprinters zaten allemaal goed van voren. Cavendish trok aan het langste eind en liet zien waarom hij tot de besten ter wereld behoort.  Hij sprintte onbedreigd naar de winst.  Mark Cavendish heeft daarmee geschiedenis geschreven in de Tour de France. De Britse sprintlegende boekte zijn 35e etappezege en liet daarmee Eddy Merckx achter zich als gedeeld recordhouder. 

 

Pinerolo - Valloire

De vierde etappe in de Tour de France ging van Pinerolo - Valloire. Een rit voor de klimmers. Op de eerste klim van de dag ontstond een kopgroep van zeventien renners. Mathieu van der Poel was de enige Nederlandse vluchter. Aan de voet van de Galibier had de groep nog een voorsprong van zo'n twee minuten. Verder lieten de grote mannen deze voorsprong niet worden. Vervolgens werden de renners één voor één ingerekend door het peloton.

De koers begon pas echt na twee cols van de tweede categorie op de loodzware Galibier. Het UAE Team Emirates van Pogacar gaf gas en steeds meer renners konden dat tempo niet volgen. Pogacar ging vlak voor de top er zelf vandoor gevolgd door Vingegaard, die echter het tempo van Pogacar niet kon volgen en moest lossen. Pogacar koerste naar de Etappezege en pakte vervolgens ook de gele trui. 

 

Piacenza - Turijn

Op de derde dag van de Tour de France verbleven we nog steeds in italie. Deze etappe zou zeer gunstig zijn voor de sprinters. Veel sprinters hadden de etappe over ruim 230 kilometer, waarin vier klimmetjes van de vierde categorie waren opgenomen, al aangekruist in hun agenda.  Velen meldden zich dan tegen het einde van de etappe van voren. 

Na een rit waarin niet al te veel gebeurde bleek uiteindelijk Girmay de sterkste of beter gezegd de snelste te zijn. De etappezege voor Girmay is historisch te noemen. Hij is namelijk de eerste zwarte Afrikaan met dagsucces in de Tour de France. Het werd ook wel eens tijd. Een mooi succes !

 

Cesenatico -Bologna

De tweede etappe in de Tour de France ging van Cesenatico naar Bologna met een paar stevige beklimmingen, dus zeker geen terrein voor de sprinters, die het in deze etappe wederom zwaar zouden hebben. 

Kévin Vauquelin wist in deze etappe de aandacht op zich gevestigd. maakte deel uit van een kopgroep van tien renners, waaronder de Nederlander Theunissen en bekroonde een solo van 13 kilometer met de ritzege. 

Van de grote namen sprong Pogacar op de laatste klim op 11 kilometer van de finish weg uit het flink uitgedunde peloton. Alleen Vingegaard kon volgen. De twee reden een tijdje voor de andere favorieten uit, al kwam Remco Evenepoel in de slotkilometers nog aansluiten. Met deze poging nam Pogacar het geel over van Bardet, en wordt op de voet gevolgd door  Evenepoel, Vingegaard en Richard Carapaz. Het gevecht is geopend. 

 

Florence - Rimini

Op 29 juni was het dan weer de zover. De Tour de France ging weer van start. De 1e etappe van de Tour van 2024 voerde in 206 kilometer van Florence naar Rimini. Het was direct een flinke kluif met zeven beklimmingen en 3.800 hoogtemeters.

De openingsrit van de 111e Ronde van Frankrijk was loodzwaar door de hoge temperaturen en voornamelijk de sprinters kwamen hierdoor een beetje in de problemen. 

De Nederlander Frank van den Broek speelde een grote hoofdrol in deze etappe. Hij reed het grootste deel van de rit in de aanval maar kwam te kort voor de overwinning. Deze ging naar zijn teamgenoot Bardet.  Toch een prima prestatie voor de Tour Debutant.

Bardet en Van den Broek reden in de finale met z'n tweeën naar de streep in Rimini. Vlak voor de finish ging Bardet over Van den Broek heen, waardoor de 33-jarige Fransman de eerste drager van de gele leiderstrui is. Wout van Aert eindigde op vijf seconden als derde, voor Tadej Pogacar en Maxim Van Gils.